Close
Ka’s Column | ‘Dit verjaardagspartijtje zal hij nooit vergeten’

Ka’s Column | ‘Dit verjaardagspartijtje zal hij nooit vergeten’

‘Dit verjaardagspartijtje zal hij nooit vergeten’, had ze vast gedacht. 32 uitnodigingen waren er de deur uit gegaan. Er was een restaurant gereserveerd. Ze hadden het er vast weken over gehad. Wie zouden er allemaal komen? Wat er vervolgens gebeurde, hadden ze nooit verwacht. Mijn moederhart brak toen ik het las.

Lees ook: ‘Ka’s Column | Over een peuterdriftbui in de supermarkt

zijn verjaardagspartijtje

32 namen hadden ze op de kaartjes geschreven. Hij had de namen een voor een opgenoemd en zijn moeder had ze uitgeschreven. Samen hadden ze bedacht wat ze zouden gaan doen. Ze zouden pizza gaan eten in een restaurant. Welk kind is er nou niet dol op pizza?Laten we ook alle ouders uitnodigen, had zijn moeder bedacht. Hoe meer zielen hoe meer vreugd.

Hoe hadden zijn klasgenoten gereageerd?

32 uitnodigingen had hij meegenomen in zijn rugtasje. Op school had hij ze een voor aan de kindjes overhandigd. Trots op de kaarten die zijn moeder had geschreven. Hoe hadden zijn klasgenoten gereageerd?

Zijn moeder had wat afmeldingen gekregen. Sommige klasgenootjes en hun ouders konden niet komen. Dat was wel jammer natuurlijk. “Als je de hele klas uitnodigt, kunnen er altijd kindjes niet”, had zijn moeder hem gezegd. Dat had hem wel gerust gesteld. Verder had niemand afgezegd, dus er kwamen nog genoeg kindjes!

Vandaag is mijn partijtje mama!

Op de dag van zijn verjaardagspartijtje was hij vroeg wakker geworden. Hij was de hele week al zenuwachtig geweest voor zijn feestje en vandaag was het zo ver. Om 6 uur stond hij al naast zijn moeders bed. “Vandaag is mijn partijtje mama”, riep hij enthousiast.
“Ik weet het”, had zijn moeder slaapdronken gezegd. “Het wordt vast geweldig!”

Hij had zijn nieuwe kleren aan gemogen. Het nieuwe overhemd dat al een week aan zijn kast hing om in te gaan pronken. ‘Een feestblouse’, had zijn moeder de outfit genoemd.

Hij als stralend middelpunt!

De uren tot dat het partijtje zou beginnen, leken twee keer zo lang te duren. Hij had wel honderd keer aan mama gevraagd of het al tijd was om te gaan. Toen ze eindelijk vertrokken, bonkte zijn hart in zijn keel. Tegelijkertijd had hij een glimlach van oor tot oor. Zijn partijtje. Vandaag. Met straks al die klasgenootjes erbij om het te vieren. Hij als stralend middelpunt! Eindelijk een keer populair.

De restaurant manager had hun naar de tafel gewezen. In het restaurant was een hele hoek vrijgemaakt. Er zouden ten slotte misschien wel 25 kinderen en nog eens 25 ouders komen. De tafels waren mooi gedekt met rode servetjes. Het zag er feestelijk uit. Teddy mocht van mama alvast in het midden gaan zitten.

Ze komen vast zo.

Het was twee uur. Zijn verjaardagspartijtje zou beginnen. Maar er was nog niemand? “Misschien is het druk op de weg”, zei mama. “Ze komen vast zo”. Na een kwartier besloot zijn moeder alvast pizza’s te bestellen. “Zal je altijd zien dat ze straks allemaal tegelijkertijd binnenkomen”, zei ze tegen de ober.

Om half drie werden de pizza’s op tafel gezet. Er was nog steeds niemand. Teddy begon nu toch wel wat sip te worden en zijn moeder keek ook al wat ongerust. Ze had inmiddels wat papa’s en mama’s gebeld en berichtjes gestuurd. “Felix is ziek”, vertelde ze. “En Mandy heeft voetbaltraining. Maar er komen vast nog wel wat kindjes. Nog even geduld”.

De knoop in zijn maag had zijn eetlust bedorven.

“Eet maar vast een stukje pizza”, zei mama om tien over half drie. Teddy probeerde wat te eten, maar de knoop in zijn maag had zijn eetlust bedorven. De pizza was sowieso al wat lauw geworden en lang niet meer zo lekker.

“Zal ik maar afruimen”, vroeg de ober om vijf voor voor drie met een stemmig gezicht. “Wacht even”, zei zijn moeder. “Ik maak eerst even een foto”. Eigenlijk moest Teddy huilen, maar hij hield zich nog even groot.

Dit verjaardagspartijtje zal hij nooit vergeten.

***

Bovenstaande tekst heb ik min of meer verzonnen naar aanleiding van dit bericht en bijgaande foto. Dat Teddy 32 kindjes uitnodigde voor zijn verjaardagspartijtje in een pizzeria en er geen kwam opdagen, is wel echt gebeurd. Ik heb me geprobeerd in te leven en wat daaraan vooraf is gegaan. Wat er daarna gebeurde, daar wil ik niet eens over nadenken. Want wat moet dat vreselijk zijn geweest voor dit arme jongetje.

Misschien is dit jongetje niet zo sociaal. Wellicht is zijn moeder een beetje vreemd. Je weet het niet. Desondanks lijken me dat allemaal geen excuses om zonder bericht niet te komen opdagen. En tja. Of die moeder er nou een foto van had moeten delen of niet? Dat is een hele andere discussie en daar heeft ze inmiddels spijt van. Helaas gebeurt het gewoon echt veel te vaak dat kinderen verjaardagspartijtjes vieren en dat er niemand komt: klik, klik en klik. In dit geval was het nog extra wrang dat Teddy zelf had mogen kiezen wat hij wilde doen met zijn verjaardag. Een tripje naar Disneyland met zijn gezin of een verjaardagspartijtje met vriendjes.

Wat zijn jouw gevoelens als je zo’n bericht leest? Denk je dat er een manier is waarop dit soort teleurstellingen kunnen worden voorkomen? Deel je het op onze Facebookpagina? Daar blijf je ook op de hoogte van alle nieuwtjes en nieuwste artikelen!

Uitgelichte afbeelding Drean Drobot via Shutterstock.

 

Close
Lees vorig bericht:
natuurlijke verzorgingsproducten voor je baby en kind
Natuurlijke verzorgingsproducten voor je kind

We zijn tegenwoordig steeds bewuster bezig voor het milieu en onszelf. We eten niet meer zomaar alles en smeren ook...

Sluiten