Close
‘Er gaat een dag komen..’ | Over een MOM reality check

‘Er gaat een dag komen..’ | Over een MOM reality check

Na een lastige dag met de peuter sprak Karen ’s middags een goede vriendin wiens kinderen pubers zijn. Opeens kreeg ze een reality check. Want.. er gaat een dag komen.. dat je kind uitvliegt en je zelfs de lastige dagen gaat missen. Daar werd ze zich opeens weer van bewust.

Lees ook: ‘Column | ‘Deze kinderen komen nooit meer thuis

er komt een dag

Er gaat een dag komen..

Er gaat een dag komen dat ik gewoon warme koffie drink. Dat ik volledig uitgerust begin aan een nieuwe dag. Tijdens mijn ontbijt blader ik door een tijdschrift en ik luister naar Joni Mitchell die uit mijn speakers komt en niet naar Baby Shark, Frozen of Efteling Sprookjesboom.

Ik ben in de supermarkt mijn peuter kwijt. Hij is er met zijn peuterkarretje vandoor gegaan, omdat hij geen kleurstoffenbommetjes snoep in zijn karretje mocht gooien. Waarom leggen ze dat snoep ook potverdorie op peuterooghoogte. Kan dat niet op basketbalmannen hoogte? Anyway… ik zie mijn peuter. Maar wat ik zie stelt me niet gerust. Hij rent gevaarlijk slingerend met zijn karretje langs flessen wijn terwijl zijn Frozen parapluutje dat hij ook nog achteloos vasthoudt rakelings langs flessen gaat. En hij is ook nog een regenlaars kwijt. I kid you not. Gelukkig knalt hij tegen een bekende op die hem terugbrengt naar mij. Mijn bloed kookt en ik heb hartkloppingen. Drie jaar van mijn leven dit.

Dat ik geen discussies hoef te voeren over pakken koekjes

Er gaat een dag komen dat ik gewoon rustig boodschappen kan doen. Dat ik geen discussies hoef te voeren over pakken koekjes en krentenbollen die meteen opgegeten moeten worden. Niet hoef te multitasken in de supermarkt met mijn boodschappenlijstje afwerken, de peuter in de gaten houden, mijn boodschappen ook nog netjes scannen en niet vergeten mijn emballagebon in te leveren.

Mijn peuter wil tv kijken. Het is 1 uur ’s middags en ik vind dat niet zo’n goed plan. Ik wil wel met hem knutselen of een treinbaan maken, maar dat wil hij niet. Het is óf tv kijken of de hond terroriseren. Of zeuren om een koekje terwijl hij net gegeten heeft. Als ik even naar de wc ga en terugkom, staat hij op het keukentrapje te balanceren terwijl hij de chips probeert te pakken. Dat dat ook al niet mag, vindt hij belachelijk. Een driftbui van een half uur volgt.

Dat een stilte gewoon echt een stilte is

Er gaat een dag komen dat ik niet meer continu alert hoef te zijn. Dat een stilte gewoon echt een stilte is en geen verdachte situatie. Dat ik naar het toilet kan en dat er dan gewoon echt niets gebeurd is. Er heeft niet opeens een peuter op het behang er wat bloemen bijgetekend of met permanente marker op mijn bureau gekleurd. De hond ligt in zijn mand te snurken en dat is het. Rust.

“Nog een hapje, dan mag je yoghurt”.
“Nee!”
“Ah… een hapje. Je hebt alleen je kip op en verder niets.”
“Ik vind het vies.”
“Maar groente is belangrijk lieverd. Je wilt toch groot worden?”
“Ik wil nu yoghurt!”

Er gaat een dag komen dat ik niet op elke vraag ‘nee’ hoef te antwoorden. Dat ik thuis kom en het stil is. Omdat er niemand is. Omdat hij bij een vriendje is gaan ‘hangen’, voetbalt op straat of allang uit huis is. Die dag hoef ik geen rekening meer te houden met het menu, dat we op tijd eten en mijn kind op tijd in bed ligt. Ik kan gewoon ’s avonds met een vriendin afspreken als mijn man niet thuis is, zonder een oppas te hoeven regelen.

Gaan we pizza eten vanavond?

“Mama kom eens kijken!
Kom je mij helpen mama?
Waarom mag dat niet?
Kom je stoppertje spelen?
Mag ik een koekje?
Waarom niet?
Cookie vindt het wel leuk als ik een handdoek over ‘m heen gooi!
Gaan we pizza eten vanavond?”

Er gaat een dag komen dat er geen klein mannetje meer op schoot komt zitten en met zijn vingertje krullen in mijn haar draait terwijl zijn hoofdje op mijn schouder ligt. Dat de stilte in huis niet meer zo fijn als dat ‘ie nu soms is en dat een bezoekje aan de supermarkt in mijn eentje niet meer voelt alsof ik een middagje naar de spa mag. Dat dat kinderstemmetje met die grappige verhalen en uitspraken niet meer mijn kamers vult en dat er geen peuter meer in zijn jurk op ‘Let it go’ van Frozen door de kamer dans terwijl hij hard ‘leddikkoooo’ zingt.

Er gaat een dag komen dat ik gewoon door kan slapen en er geen klein mannetje ’s nachts bij mij in bed kruipt en ik ’s ochtends niet meer wakker wordt met die enorme glimlach en het: “Heb je lekker geslapen mama? Ik hou van jou! Kusjes?”

Er gaat een dag komen dat ik gewoon koffie kan drinken, maar dat ik verlang naar alles wat ik nu heb.

Vanavond eten we pizza

 Volg je ons al op Facebook of Instagram?

Hier lees je meer columns.
En hier lees je meer van en over Karen.

Wil je dit artikel bewaren? Dan kun je deze afbeelding pinnen op Pinterest:

er gaat een dag komen column

Close
Read previous post:
groter leeftijdsverschil tussen kinderen
De voordelen van een groter leeftijdsverschil tussen je kinderen (en de nadelen)

De voordelen van een groter leeftijdsverschil tussen je kinderen. Kristel kan daar goed over meepraten. Haar oudste dochter is 14...

Close