Close
Ka’s column | ‘Fantoom hoofdluis’

Ka’s column | ‘Fantoom hoofdluis’

Er was een kindje met luis bij de peuter op de peuterspeelzaal. De peuter zelf had nergens last van. Karen daarentegen… Die heeft nadat ze het ‘nieuws’ hoorde al dagen last van fantoom hoofdluis. Een ding is zeker… Karen wordt nooit luizenmoeder. Dat is voor iedereen beter van niet.

Lees ook: ‘Ka’s column | Gedeelde smart is halve smart

fantoom hoofdluis

‘Fantoom hoofdluis’

“Kunnen jullie M. en Robin thuis ook even goed controleren”, zegt de juf van de peuterspeelzaal tegen mij en een andere moeder. “Er was een kindje met luis vandaag. Robin heeft een bos met krullen. M. heeft vrij dik haar. We hebben al gekeken, maar we zouden maar zo iets over het hoofd hebben kunnen gezien.”

“Ja natuurlijk”, knikken wij.
“Ik kijk thuis nog even goed”, antwoord ik terwijl ik toch wel iets verschrikt naar mijn blonde krullenbol kijk en check of ik niet al een luis zie springen tussen zijn haren.

En vrijwel meteen voel ik het zelf ook. Luis. Jeuk. Op mijn hoofd. In mijn kruin. Achter mijn oren. In mijn nek. En zelf op mijn rug. Dat gevoel gaat niet meer weg. Het blijft. Shit. Zal je altijd zien. Heb ik zelf luis. Misschien heb ik de peuterspeelzaal wel aangestoken. Je weet maar nooit. We hadden afgelopen weekend nog een neefje en nichtje te spelen. Wellicht hebben die wel wat mee genomen. En zondag waren we ook op een kinderverjaardag in Amsterdam. Daar liepen op z’n minst nog 20 potentiële besmetters rond.

Natuurlijk vraag ik me ook af wie het kindje was wiens naam de peuterjuf zo discreet verborgen had gehouden. Maar dat hoef ik me niet lang af te vragen, want mijn peuter is minder discreet. Die gilt gewoon heel hard waar alle andere moeder bijstaan bij het jassen aandoen: “Pietje heeft luis!”

Weet ik meteen dat Pietje de komende tijd niet meer hoeft te komen spelen.

Grapje natuurlijk. Dat begrijp je.

Gelukkig was ik al goed voorbereid op een naderende hoofdluis epidemie. Ik was het haar van de peuter op zondagavond al preventief met een natuurlijke preventieve luizenshampoo en ook de luizenmiddeltjes en luizenkam heb ik al in huis.

Meteen na thuiskomst sta ik mijn zoon’s haar te checken. Er is gelukkig geen luis of neet in te ontdekken. Dan ben ik zelf aan de beurt. Mijn peuter staat me verbaasd aan te kijken: “Mama, heb jij luis?”
“Weet ik niet zeker. Ook even checken”. Ik vertel hem maar niet dat ik al een half uur gigantisch veel jeuk heb.

“Mama heeft ook geen luis”, vertel ik de peuter nadat ik zelf ook opgelucht kan ademhalen na mijn eigen haar geluizenpluisd te hebben.
Toch weet ik het niet helemaal zeker. Want ik voel nog wel wat. En zag ik niet ook een beestje uit mijn haar vallen? Het blijft maar jeuken. Al dagen. Maar de luizenkam geeft toch elke keer een negatief resultaat aan. En de peuter blijft gelukkig ook negatief testen.

Ik heb last van fantoom hoofdluis. Dat is het. En ik heb als kind vaak genoeg luis gehad dat ik nog weet hoe het voelde.

Mijn peuter denkt overigens nu ook dat ik luis heb. Die vertelde de volgende dag doodleuk aan vriendin van mij op het schoolplein: “Mijn mama heeft luis.”

Weet iedereen dat ook weer. Bedankt jongen. Misschien dat Pietje ook wel kan blijven komen spelen.
Wellicht had die ook last van fantoom hoofdluis.

***

⇒ Herken je dat? Dat je zelf ook meteen last krijgt van jeuk als erover luizen gepraat wordt? Hebben jouw kinderen wel eens last van hoofdluis gehad? Praat je mee onder de Facebook of Instagram post 🙂

Uitgelichte afbeelding adriaticfoto via Shutterstock.

Close
Lees vorig bericht:
courgette soep
Simpel & voedzaam recept | Courgette soep

Een makkelijk recept dat snel op tafel staat en erg voedzaam is voor het hele gezin? Wat dacht je van...

Sluiten