Close
Het leven met een drieling druk? Oordeel zelf!

Het leven met een drieling druk? Oordeel zelf!

Het leven met een drieling druk? Ymkje (drielingmoeder) hoort die opmerking bijna standaard als ze met haar drieling wordt aangesproken op straat. Mocht je je het afvragen? Vandaag geeft ze je een kijkje in haar leven met een drieling. Zodat je zelf kunt oordelen!

Lees ook: ‘Fun Facts | 25 interessante weetjes over tweelingen (en andere meerlingen)

het leven met een drieling

Het leven met een drieling druk? Oordeel zelf!

Met stip op nummer één als ik word aangesproken met drie peuters in mijn kielzog: ‘Is het een drieling? Wat zul jij het druk hebben’. Nog steeds zoek ik naar een beter antwoord dan ‘ja, maar het is ook echt heel leuk hoor!’. Meer dan dat komt er vaak niet uit. Is het druk? Tsja… Wat is druk? Oordeel zelf, want dit is hoe mijn dag er uit ziet.

6:00

Een vrolijk pingelend harpje trekt me uit mijn droom. De wekker. Het eerste wat ik doe ik een lichtje aanknippen. De manier om niet te gaan snoozen, maar mijn benen buiten het bed te zwieren en op te staan. Naast mij ontwaakt BJ, onze jongens liggen nog diep in slaap. Elke ochtend gaat mijn wekker extra vroeg, zodat ik in alle rust mijn dag kan starten. Ik schrijf, mediteer en doe wat yoga en dan zijn mijn lijf en hoofd wel ontwaakt. BJ vertrekt richting kantoor en ik spring even kort onder de douche, iets wat handig is om te doen vóórdat er drie peuters om me heen krioelen.

Tegen zevenen klinken de eerste geluiden uit de slaapkamer van de drie. Het is Max, die eigenlijk altijd als eerste wakker is. Zodra ik de deur open, klinkt er een vrolijke ‘Kom maar binnen, mama!’ Kars is ook wakker. Diede kreunt zodra het licht aan gaat, hij was duidelijk nog in slaap.

7:00

Om de beurt krijgen ze een schone luier en kleed ik ze aan. Ondertussen vertellen ze honderduit over poep en scheetjes (wat natuurlijk ook een fantastisch onderwerp is) en gaan we naar beneden zodat zij kunnen ontbijten (zelf doe ik aan intermittent fasting en eet ik pas rond lunchtijd).

Elke dag krijgen ze een papfles, die volgens vaste routine wordt klaargemaakt: drupjes (vitamine D) tellen, zelf granen er in gieten en dan moet mama schudden. Op de bank drinken ze hun fles en eten ze nog een broodje of rijstwafel, terwijl we wat filmpjes kijken.

Dan gaan we spelen. Vandaag is voor mij geen werkdag, dus ben ik de hele dag met de jongens. Vaak is de ochtend een mix van kleuren, puzzelen, rondjes rennen en bouwen met Duplo of blokken. Ik ben net drie dagen voor training weg geweest, dus besluit ik de ochtend gewoon lekker thuis te blijven met ze. Ik laat ze waar kan zelf spelen en vaak lukt dit goed. Ze kúnnen hartstikke leuk samen spelen, maar óók flink mot maken. Bijten, duwen en slaan is aan de orde van de dag. Hoewel niet altijd makkelijk, schijnt het er écht bij te horen.

het leven met een drieling tolletje

10:00

Tijd voor fruit! Zodra ik het woord fruit noem, is Kars al vertrokken richting keuken. Inmiddels weet hij prima hoe hij het keukenkrukje zó moet schuiven, dat hij nét bij de fruitschaal kan. Dat hiervoor de vaatwasser bijna gesloopt wordt, is voor hem niet relevant.

Onze jongens zijn goede eters. Dol op fruit en groente, altijd al geweest. Al zien we wel verschil in hoe experimenteel ze zijn. Max wil alles wel proeven, waar Kars vooral veel eet, zolang het maar heel simpel is: kale pasta of aardappeltjes zijn absoluut favoriet.

Tijdens het fruit eten lees ik wat boekjes voor. En elke keer bedenk ik me weer dat ik dit éigenlijk te weinig doe. Ze vinden het prachtig, ik vind het leuk en daarnaast is het ook nog eens hartstikke goed voor ze. Maar dit zijn typisch van die dingen waarbij ik merk dat ik soms tijd (en handen) tekort kom.

De rest van de ochtend is gevuld met poepluiers wisselen, collectief plassen op de wc (we zijn langzaam op weg naar zindelijkheid…), collectief tandenpoetsen (wat ik regelmatig vergeet te doen met ze overdag…Oeps!), kleine klusjes zoals de was en de plantjes water geven en rustig spelen. Ik heb inmiddels geleerd om maximaal 5 TO DO’s te stellen voor zo’n dag: meer is toch niet reëel en zorgt alleen maar voor frustratie.

12:00

Rond het middaguur dekken we samen de tafel (al moet ik ze soms omkopen met hagelslag om ze ook écht te laten helpen). Aan tafel smeer ik broodjes, snij ik komkommers, schuif ik tot in den treure bekers weg van de rand van de tafel en probeer ik ergens tussendoor zelf ook wat te eten. Vaak heel gezellig, maar na een uurtje ‘waar zijn je billen? Ga eens zitten!’ ‘Diede, óók je brood eten, niet alleen de kipfilet!’ en ‘eerst je sap opdrinken, dan mag je spelen’, ben ik wel toe aan een klein beetje tijd voor mij.

13:30

En die tijd die krijg ik, want ze slapen nog steeds tussen de middag. Hoewel ze steeds later gaan slapen en het ons steeds meer moeite kost om ze rustig te krijgen, pakken ze nog wel een uurtje mee. Mijn tijd, waar ik écht van kan genieten. En die tijd begint met minstens een kwartiertje onderuit op de fijne stoel, koffietje erbij en naar buiten staren of wat schrijven of lezen.

Daarna pak ik óf wat werk op, bereid ik het eten voor, sport ik of pak ik gewoon wat meer ‘lummeltijd’. En éigenlijk altijd laat ik de jongens nét iets langer liggen dan ik van plan was. Tijd vliegt, zéker wanneer je even je handen vrij hebt.

het leven met een drieling het bos in

15:30

Nadat ik ze alle drie wakker heb gekregen en ik drie keer met peuter en knuffels de trap op en af ben gelopen (zelf lopen lukt opeens niet meer als je nét wakker bent), is het tijd voor een koekje en wat thee. Ik bereid ze vast voor dat we zo even naar buiten gaan. Éven frisse lucht opsnuiven… En dus sta ik even later 3x tuinbroek, jas en laarzen aan te trekken. Als we er allemaal klaar voor zijn, gaan we op pad. Hier kan ik rustig een half uurtje voor uit trekken, ik heb inmiddels geleerd dat ik er veel relaxter onder blijf wanneer ik mezelf die tijd ook écht gun.

We wandelen met z’n viertjes richting het bos hier vlakbij. Gelukkig luisteren ze vrij goed en blijven ze bij me in de buurt en op de stoep. Onderweg roeren we soep in de putten en zoeken we takken die minstens 2x zo groot zijn als de jongens zelf. In het bos stampen we in de modderplassen. Ineens wordt hun fantasie zó groot! Heerlijk om te zien.

17:00

Eenmaal thuis mogen zij even een filmpje kijken, terwijl ik kook. Hoewel ik dit niet elke dag doe, is het stiekem wel heel relaxt om even mijn handen vrij te hebben terwijl ik in de keuken bezig ben. Al is het vaak ook heel gezellig als ze alle drie op een krukje staan te kijken wat er op het aanrecht gebeurt (om ondertussen vast alles wat los en vast zit weg te snaaien…).

Zodra BJ thuis is, gaan we eten. En meestal is dit hartstikke gezellig. Ze eten goed, praten honderduit en zijn inmiddels heel behendig in onderling ruilen van dingen die ze niet zo lekker vinden. Ondertussen valt er altijd wel één van de drie van zijn stoel. Want stilzitten… Tsja.

19:00

Na het toetje mogen ze nog éven spelen. Dit is het moment waarop wij echt met zijn vijven spelen. We voetballen, puzzelen of spelen memory. Én ruimen alle chaos van de dag op. Of beter: BJ en ik ruimen op en proberen op alle mogelijke manieren een beetje hulp van die drie te krijgen. Met wisselend succes. Op de discoversie van ‘Papagaaitje leef je nog’ sluiten we de dag af. Tijd voor bed (en 3x per week eerst nog bad).

20:00

Na een uitgebreid avondritueel met tandenpoetsen, pyjamaatjes aan, plassen op de grote wc, verhaaltje lezen in papa en mama’s bed, kusjes, high fives en alles wat ze nog uit de kast weten te trekken, liggen ze. Nu die middagslaap steeds minder noodzakelijk wordt, merken we dat onze avond steeds wat later begint. Binnenkort moeten we hier écht iets mee (stoppen met dat slaapje waarschijnlijk).

Vanavond besluiten we samen nog even te sporten, in onze homegym. Wat echt een uitkomst is, want daardoor komen we aan onze beweging toe. Nét iets later dan we eigenlijk willen sluiten we de dag af (zoals bijna elke dag…) en liggen we om 23:00 plat.

Morgen weer om 6:00 de wekker…

⇒ Volg je ons al op Facebook en Instagram?

Hier lees je meer lifestyle artikelen.
En hier lees je meer van en over Ymkje.

* Uitgelichte foto ‘triplet babies’ via Shutterstock. Foto’s in het artikel © van Ymkje zelf.

Wil je dit artikel delen op Pinterest? Deze afbeelding kun je pinnen:

Het leven met een drieling druk?

Close
Lees vorig bericht:
dingen die je niet wilt horen na een keizersnee
10 dingen die je niet wil horen na een keizersnee

Een jaar geleden werd ze moeder van een prachtige dochter via een keizersnee. "Ik had even tijd nodig om alles...

Sluiten