Close
Column | ‘Help, mijn kind loopt nog niet!’

Column | ‘Help, mijn kind loopt nog niet!’

De dreumes van Karen loopt nog niet. Desondanks ging ze samen met hem de Disney Kidsrun lopen. Dat was nog best een beetje spannend. Hoe het afliep lees je in deze column ‘Help, mijn kind loopt nog niet’.

Lees ook: ‘Column | Wil je met me trouwen?

mijn kind loopt nog niet

Help, mijn kind loopt nog niet!

Daar stond ik dan, klaar om Ravi zijn startbewijs voor de 100 meter Disney Kidsrun op te halen. ‘Hoi, ik kom voor mijn zoontje zijn startpapieren ophalen.’ Vanachter de balie werd naar beneden in de buggy gekeken. ‘Ow, kan hij wel lopen?’ Ik keek naar Ravi die breedlachend omhoog keek en in zijn handjes klapte. Kon hij lopen? Nee, meneer kon nog niet lopen.

Toen we hem inschreven was hij 10 maanden oud en liep hij al vrolijk vele rondjes om de tafel heen, maar daar was het tot vandaag de dag bij gebleven. Aan de hand weigerde hij te lopen, laat staan dat hij los liep. Met kruipen is hij super snel, dus waarom zou hij ook moeten gaan lopen? Ik keek terug naar de vrouw achter de balie: ‘Natuurlijk kan hij al lopen,’ zei ik, ‘hij is al 15 maanden!’ De vrouw keek nog een keer naar Ravi en knikte instemmend. ‘Oké, in dit tasje zitten zijn startpapieren en om de hoek kan je nog een T-shirt voor hem ophalen.’ Opgelucht haalde ik adem, de eerste horde was genomen.

Zo die doet al vroeg mee? 

Bij de balie voor de T-shirts was het niet veel anders. ‘Welke maat shirt heeft u nodig?’ werd mij vriendelijk gevraagd. Ik wees naar de buggy en begon te lachen: ‘De kleinste die u heeft, denk ik.’ De man die de T-shirts uitreikte keek van Ravi naar mij en zei: ‘Zo, die doet al vroeg mee! Kan hij al lopen?’ ‘Ja hoor,’ hoorde ik mezelf weer zeggen, ‘dat is geen enkel probleem. Hij is er vroeg bij.’ De man knikte, liep naar een doos T-shirts toe en kwam terug met het kleinste maatje. ‘Dit is de kleinste die ik heb. Is dat goed?’ Ik hield het shirt een keer voor en gaf aan dat het een prima maat was. ‘Dankjewel!’

Met het tasje en T-shirt in mijn hand liep ik met Simone naar de startplaats. Daar hesen we Ravi in zijn nieuwe T-shirt en spelden we zijn startnummer op, welke hij natuurlijk meteen van zijn shirt wilde trekken. Goed, dat was dus geen optie. Aangezien ik met hem mee zou lopen, spelde ik het nummer op mijn shirt en tilde ik hem op. Mama Simone kreeg een dikke kus en Ravi en ik begaven ons naar de wachtrij met lopers. Er waren ruim 500 kids die deelnamen en dus stonden er veel papa’s en mama’s met kindjes te wachten. Ik besloot wat verder naar achter te gaan staan, zodat we de kids die konden rennen niet op zouden houden tijdens de run.

Ravi ging languit op de grond liggen en begon te krijsen

De wachtrij schoof voetje voor voetje naar voren. Ondertussen was het al 15.00 uur geweest en zouden we al lang hebben moeten starten. Ondanks dat gegeven kwam er weinig beweging in de rij. Ravi had het gehad met het wachten en begon te jengelen. ‘Ook dat nog,’ dacht ik. Ik gaf hem een slokje water en liet hem wat rondkruipen. We konden weer een paar pasjes naar voren. Langzaamaan kreeg ik zicht op wat er gaande was. Er mochten iedere 5 minuten ongeveer 25 kindjes starten, zodat er geen kindjes onder de voet gelopen werden en ieder kindje op z’n eigen tempo de finish kon halen. Als ik dit had geweten had ik niet achteraan hoeven te starten! Terwijl ik dit doorkreeg, was Ravi er definitief klaar mee.

Waarschijnlijk kennen jullie allemaal het supermarkt scenario waarvan je hoopt het nooit mee te maken met je eigen kind. Die hoop kon ik nu laten varen. Ravi ging languit op de grond liggen en begon te krijsen. Hij was nog te klein om met z’n handjes boos op de grond te slaan, maar als hij dat had gekund was het plaatje compleet geweest. Mensen in de wachtrij keken mij aan en je zag ze denken: ‘Wat doe je hier met hem?!’ Nou, dat begon ik me langzaam aan ook af te vragen. Hem oppakken had geen zin, want dan werd zijn gekrijs nog harder en dus hield ik tegen de mensen om me heen maar vol dat hij erg moe was en aan zijn middagslaapje toe was.

Hoe moest ik in hemelsnaam die 100 meter met hem afleggen?

Ruim een half uur en veel gekrijs, gesnik en geworstel later stonden we vooraan. We zouden bijna mogen starten, maar Ravi gaf hier helemaal niks om. Hij zat te snikken op de grond, wilde geen slokje water meer hebben en wilde alles behalve opgetild worden. Hoe moest ik in hemelsnaam die 100 meter met hem afleggen?

Voor onze neus verschenen Peter Pan en Wendy en ze begonnen vrolijk tegen hem te praten. Ook de Slimme Jongens kwamen naar de startlijn gelopen en gezamenlijk met de kinderen werd er afgeteld om te kunnen starten. En toen gebeurde het. Ravi keek omhoog en keek mij aan en wonder boven wonder verscheen er een lachje om zijn mond. Ik deed mijn handen naar beneden om hem weer op te pakken, ik had me tenslotte er al lang bij neergelegd dat hij niet zou lopen vandaag, maar in plaats van dat ik hem op kon pakken deed hij zijn armpjes omhoog en trok zich op. Wat gebeurde hier? De kindjes om ons heen verlieten het startvak en Ravi keek nog een keer omhoog alsof hij zeggen wou: ‘Nou mama kom op!’

Heel voorzichtig zette hij z’n ene voet voor z’n andere voet. Dit kon niet waar zijn! Ruim 5 maanden weigert hij aan de hand te lopen en de afgelopen 45 minuten heeft hij liggen krijsen op de grond, maar nu doet hij het gewoon! De mensen langs de kant hoorde ik zeggen: ‘Kijk daar dan! Kijk eens wat lief en schattig.’ Met ieder pasje dat Ravi zette werd deze mama trotser en trotser. De kinderen van het startvak achter ons haalde ons in, maar onverstoord liep onze kleine man verder. Trots als een pauw en z’n mama ook! Zie je wel dat hij kan lopen!

⇒ Wanneer ging jouw kind(je) voor het eerst lopen? En hoe had jij dit aangepakt? Praat je mee via Facebook en Instagram?

Hier lees je meer van en over Karen S.

* Uitgelichte foto Ivanko80 via Shutterstock.

 

Close
Lees vorig bericht:
emoties tijdens een vruchtbaarheidstraject
7 tips om de emoties de baas te blijven tijdens een vruchtbaarheidstraject

Emoties tijdens een vruchtbaarheidstraject, ze spelen een grote rol. Heb je hierin hulp of advies nodig? Wellicht heb je wat...

Sluiten