Close
‘Nu al?’

‘Nu al?’

Karen S. houdt op MOMmag. een column bij over de zwangerschap van haar vrouw van hun tweede kindje. Voor Karen is het een andere ervaring dan de eerste zwangerschap. Op persoonlijk vlak, maar ook zeker door de coronacrisis. In deze column ‘Nu al?’ vertelt ze hier openhartig over.

Lees ook: ‘20 dingen die regelmatig door mijn hoofd gaan tijdens deze corona crisis

nu al

‘Nu al?’

Terwijl Simone naar boven liep met Ravi ging haar telefoon over, het was de verloskundige. Aangezien zij niet voor niets bellen in deze periode nam ik de telefoon op. Ik herkende meteen haar stem en zij wist ook meteen wie ik was. Ze begon door mij te feliciteren met onze tweede zwangerschap en ging verder met de tekst: ‘Jullie hebben nu het eerste trimester goed achter de rug…’ Ik antwoordde bevestigend, maar dacht meteen…nu al?

Hoe dan? Ik heb er helemaal niks van gemerkt. Geen foliumzuur of Mama Compleet, geen broeken die strakker gaan zitten, geen misselijkheid of weinig eetlust, helemaal niks. Ik weet wel dat Simone hier ‘last’ van heeft, maar ik merk zelf helemaal niks aan mijn lijf. Hoe kan het eerste trimester nu al voorbij zijn?

Prachtnieuws

Het is de afgelopen weken allemaal erg snel gegaan. Nadat we wisten dat het hartje klopte, zijn we bezig geweest met de voorbereidingen om de zwangerschap bekend te maken. We hesen Ravi in een shirt met grote broer erop, schreven hele teksten op een krijtbord en gaven Ravi zijn eerste beschuit met muisjes. Het was een fantastisch tafereel! Natuurlijk zorgden we ervoor dat alles vastgelegd werd op foto’s, welke we vervolgens meenamen naar onze ouders.

Aan je ouders vertellen dat je zwanger bent, is en blijft een van de meest bijzondere momenten uit je leven. Het is de dag waarop je je ‘grootste geheim’, bekend maakt en het niet meer iets is van alleen ons. De reacties die we kregen waren fantastisch. We hadden weer een nieuwtje wat niemand verwacht had, Simone was tenslotte met een opleiding bezig, maar wat was het een prachtnieuws in deze tijd!

Is dat…?

Snel daarna volgde de eerste echo bij de verloskundige. Een nieuwe mijlpaal tijdens de zwangerschap en weer eentje die ik via het beeldbellen mee zou maken, want Covid-19 gooide nog steeds roet in het eten. Van de vorige beeldbelsessie hadden we geleerd dat de aanwezigheid van Ravi kon leiden tot weinig beeld voor mij en dus zat Ravi naast me aan een boterham met (jawel) pindakaas, terwijl ik ons kleine minimensje aanschouwde.

Wow, wat groeide het hard! Het was nog zeer klein, maar we konden al handjes en voetjes onderscheiden en zagen we daar…nee dat kon toch nog niet? De verloskundige zag waarschijnlijk het verrassende gezicht van Simone en ging daar meteen lachend op in. ‘Wat jullie hier zien is nog niet het geslacht, dat kunnen we nog niet zien op dit moment. Jullie kindje ligt hier mooi wijdbeens en zou alles kunnen showen, maar wat jullie nu zien is de navelstreng.’

Versoepeling

Een paar dagen na de echo zaten we vol spanning voor de tv. Rutte zou weer een persconferentie houden en er zouden versoepelingen komen, maar waarvoor allemaal? Misschien zouden ze ook wel gelden voor onze bezoekjes aan de verloskundige. We waren zo benieuwd!

Na afloop van de persconferentie sprongen we een gat in de lucht! Er kwamen zeker versoepelingen en dat zou betekenen dat ik eindelijk mee mocht naar de afspraken en echo’s. Ik zou voor mijn gevoel nu ook echt deel gaan uitmaken van deze zwangerschap! Ik kon niet wachten op onze volgende afspraak en keek wel drie keer in de agenda wanneer deze gepland stond.

Dit vreugdemoment was echter van korte duur, want een dag later ontvingen we al een bericht van onze verloskundigenpraktijk. In de regio was de keuze gemaakt om de partner nog steeds niet mee te laten komen naar de afspraken. De partner zou alleen mee mogen naar de 8-, 11- en 20-weken echo. Nou dat werd dus alleen de 20-weken echo, want de 11-weken echo hadden we net gehad.

Pretecho

Het was een domper. Dit betekende dat ik nog vele weken moest wachten om van ‘dichtbij’ kennis te maken met onze kleine spruit. Ik dacht na; er moest toch een mogelijkheid zijn om dit eerder te doen? Misschien zou het ‘live’ zien van onze kleine er ook aan bijdragen dat ik me meer onderdeel zou gaan voelen van deze zwangerschap. Ik weet dat we een tweede krijgen en ik vind het echt super leuk, maar het echte gevoel is er nog niet. Of dat nu komt door alle Coronaperikelen en de daarbij behorende beperkte betrokkenheid of dat dit een gevoel is dat alle vaders herkennen, ik weet het niet, maar ik besloot op internet op zoek te gaan naar een pretechobureau in de buurt.

Onze eigen verloskundige doet deze echo’s op het moment niet en het eerste bureau dat ik benaderde bleek te kampen met technische problemen waardoor echo’s tijdelijk nog niet mogelijk waren. Gelukkig waren er nog meer bureaus in de buurt en bij het volgende bureau was het prijs; ik mocht een afspraak maken! Er was wel een lange wachtlijst, maar we zouden samen onze uk gaan zien!

Normaal gesproken ben ik altijd de nuchterheid zelve, maak ik me nergens druk om en zie ik wel hoe alles loopt. Ik dacht dat dat nu ook het geval was, want de eerste twaalf weken vlogen voorbij zonder ook maar een centje pijn. Nu het tot me doordringt dat het eerste trimester al voorbij is, lijk ik soms wel iemand anders. Het gaat allemaal zoveel sneller dan ik kan bedenken, misschien juist wel omdat ik nu zelf niet zwanger ben. Maar dat betekent ook dat het tweede trimester straks ook voorbij is voor we er ergen in hebben, laat staan het derde trimester.

Misschien wordt het tijd om een peuterkamer voor Ravi uit te gaan zoeken en moeten we niet de babykleertjes weer eens tevoorschijn halen en kijken wat we allemaal nog hebben? En wat te denken van de kinderopvang, moeten we die niet al regelen? Tjonge, wat is er toch aan de hand met mij? Ben ik nu degene die nesteldrang krijgt?

⇒ Volg je ons al op Facebook en Instagram?

Hier lees je meer columns.
En hier lees je meer van en over Karen S.

Beeld © Karen Sleegers.

Wil je dit artikel bewaren op Pinterest? Deze afbeelding kun je pinnen:

nu al pinterest

Close
Read previous post:
Nederlandse kraamtradities
6 Nederlandse kraamtradities onder de loep

Nederlandse kraamtradities. Wist je dat er alleen al binnen ons land verschillende kraamtradities bestaan? Een aantal heel erg bekend, en...

Close