Close
Renske | ‘Wanneer nemen jullie er eentje?’

Renske | ‘Wanneer nemen jullie er eentje?’

Onze Renske vertelde het al in haar voorstel artikel. Zij gaat op MOMmag. vertellen over haar kinderwens en het vruchtbaarheidstraject dat zij en haar man doorliepen. In ‘wanneer nemen jullie er eentje?’ vertelt ze je over de periode voordat ze aan ‘het traject’ mochten beginnen.

‘Lees ook: ‘Ka’s column | Als je in een vruchtbaarheidstraject zit

wanneer nemen jullie er eentje

‘Wanneer nemen jullie er eentje?’

Als ik een euro kreeg voor iedere keer dat ik bovenstaande vraag gekregen heb zou ik nu multimiljonair zijn. Evenals mensen die spontaan naar je toe komen, over je buik aaien en gefeliciteerd zeggen (op de dagen dat je net even iets teveel gegeten hebt of ongesteld bent..)

Vanaf het moment dat ik mijn man leerde kennen wist ik het, met jou wil ik kinderen krijgen. Ik was 19 toen ik wat met mijn man kreeg, en het stichten van een gezin stond toen absoluut nog niet bovenaan op de agenda. Beiden druk met werken, leren en een druk sociaal leven.

Uit een goed hart

We trouwden 3 jaar later. Op meer dan de helft van de gekregen kaartjes stonden teksten in de trant van ‘en nu op naar baby van Dijk’. Goedbedoeld en uit een goed hart, maar na een aantal jaar begonnen de opmerkingen toch wat vervelend te worden.

Een jaar later besloten we er voor te gaan, op naar een kindje! Anderhalf jaar verstreek, zonder resultaat. Het lukte mij steeds moeilijker om het zwanger willen worden los te laten. Het bijhouden van een app, doen van ovulatie testen, op vaste tijden seks hebben. Ik maakte mezelf (en mijn man) er gek mee. En iedereen in onze omgeving leek wel zwanger te worden. Wat iedere keer (ondanks dat ik het mensen om ons heen onwijs gunde) zorgde voor een tranendal in een hoekje van de bank. Hierna mezelf weer bij elkaar rapende en doorgaan.

Knagend stemmetje

Achterin mijn hoofd zat een knagend stemmetje, een stemmetje dat continu zei ‘dit gaat niet lukken. Het gaat jou nooit lukken om zwanger te worden, mama worden is niet voor jou weggelegd.’ Na een gesprek met de huisarts wilde zij ons gelukkig doorsturen naar het ziekenhuis. Mede omdat ik het psychisch steeds moeilijker los kon laten.

We troffen een hele fijne gynaecoloog die ons volledig begreep en wat een hele geruststelling was voor mij. Na goede gesprekken begon de hele riedel aan testen. Van bloedonderzoek, spermaonderzoek tot een diagnostische kijkoperatie. Uitslag: Endometriose, maar niet in die mate dat zelfstandig zwanger worden een no go zou zijn.

Aangezien we ondertussen twee jaar verder waren zonder dat het ons zelf gelukt was mochten we, als wij dit wilden, gaan beginnen aan het IUI traject. Hier stonden we beiden achter en konden niet wachten hieraan te mogen beginnen. Ondanks het slagingspercentage van 10% per behandeling gaf dit weer een frisse start voor onze wens.

In Augustus 2016 zouden we mogen beginnen, maar toen… kreeg ik een burn-out…
IUI on hold en droom aan diggelen.

⇒ 1 op de 6 ondervindt vruchtbaarheidsproblemen of zal op den duur nooit ouder worden. Wij vinden het op MOMmag. belangrijk om hier aandacht aan te besteden. Juist om het uit de taboesfeer te halen. Heb je een vraag of opmerking over deze column ‘Waarom nemen jullie er eentje?’ We vinden het heel fijn als je meepraat onder de Facebook of Instagram post!

* Uitgelichte afbeelding Photographee.eu via Shutterstock.

Close
Lees vorig bericht:
moments van september
Team MOMmag. | Onze MOMents van september

De eerste week van de nieuwe maand blikken wij graag met ons team nog even terug naar de afgelopen maand....

Sluiten